


Buitenaards weefsel houdt niet vanzelf op. Niet te verbranden, niet te dumpen, en bewaren is precies wat het wil.
Shredder vernietigt het. Volledig, tot onder de maat waarop het zichzelf nog terugvindt. Geen scherm, geen knop. Je kijkt door het glas, en als het donker blijft is er niets meer.
Een verzonnen apparaat wordt pas geloofd als het volgens echte regels gebouwd is. Klopt het mechanisme, dan komt het verhaal er gratis bij. Klopt het niet, dan is het een prop.
Shredder is geen product maar een object. Eerst maken, dan pas ergens neerzetten.
Een render is geen object. Alles wat er nu ligt is beeld, en een museum zet geen beeld neer.
Musea programmeren, ze nemen niet aan. De vraag is niet of het mooi is maar in welke tentoonstelling het past, en dat bepaalt iemand anders.
Moet je erbij vertellen wat het is, dan is het ontwerp niet af.
Glas, gepolijst metaal en een draaiend binnenwerk kosten geld. Die kosten staan nergens en die bepalen of dit doorgaat.
Iemand ziet het model, leest niets, en zegt zelf wat het doet.
In een museum. Model 400 mm breed.
Doorlooptijd stap 1 tot 5 ruw geschat twee tot drie maanden naast ander werk, stap 6 en 7 daarna. Het is een schatting, geen planning.