Zolang mensen iets missen, is er werk. Alleen ziet niemand waar.
Twee overzichten naast elkaar: wat mensen zelf zeggen dat ze nu missen, en wat onderzoek zegt dat op lange termijn nodig is. Schets, geen meting.
Het verschil tussen die twee is waar je op kunt plannen. Schetsvoorbeeld, geen data.
De lagen van Maslow als meter: per laag hoe goed er nú aan voldaan wordt, en waar het naartoe beweegt. Het streepje is de verwachting.
Grootste dreiging: geen tijd en geen ruimte om iets op te bouwen
Grootste dreiging: niet gehoord worden
Grootste dreiging: eenzaamheid en verdwijnende ontmoetingsplekken
Grootste dreiging: woningtekort en tijdelijke contracten
Grootste dreiging: stijgende vaste lasten en voedselprijzen
Uiteindelijk meet je maar één ding — tevredenheid, en vooral de verandering daarin.
Niet voor politiek. Voor mensen die werk zoeken. De vorige versie richtte zich op beleid; die richting is geschrapt. Wat overblijft is bruikbaar op een heel ander niveau: waar kun je 's avonds nog goedkoop iets drinken, waar kun je gewoon met iemand praten zonder dat er iets van je verwacht wordt, welke plek ontbreekt in deze buurt.
Wie dat ziet, ziet ook wat hij zelf zou kunnen aanbieden — en waarvoor iemand zou willen betalen. Een gat in een straat is voor een beleidsmaker een cijfer; voor één persoon met tijd en een idee is het een opdracht.
Het doel is dat mensen blijven zien hoe ze meerwaarde kunnen zijn voor een ander — en hoe ze daar geld voor kunnen vragen.
De vorige versie is op 1 september 2026 geschrapt met de kritiek: transparantie is de bottleneck niet, aandacht en antwoord zijn dat. Die kritiek geldt onverkort voor deze versie. Een overzicht van wat mensen missen maakt niemand ondernemer.
Een behoefte die iedereen kan zien is geen kans meer. Publiek maken van een gat vult het gat, of trekt er tien mensen tegelijk op af.
De data bestaat niet in bruikbare vorm. SCP, GGD, CBS en enquêtes meten landelijk en achteraf. Wat iemand in deze wijk vanavond mist, staat in geen enkele dataset.
Wat mensen zeggen te missen en waar ze voor willen betalen zijn twee verschillende dingen. Zonder betalingsbereidheid is elke behoefte gratis, en dus geen werk.
De aanleiding wankelt. Dit idee kwam op vanuit de aanname dat hergebruik en automatisering banen wegnemen. Voor de circulaire economie klopt dat niet: TNO en SER schatten ongeveer 35.000 banen weg en 90.000 erbij, netto zo'n 55.000 meer. Als het probleem er niet is in die vorm, moet dit project een andere aanleiding hebben dan de opgegeven.
Eén plek waar iedereen ziet wat nodig is verandert niets aan wat er gebeurt. Transparantie is niet de bottleneck; aandacht en antwoord zijn dat. Het is toen vervangen door twee concretere bouwstenen: Terugkoppeling en Scorebord. De Maslow-meter en de twee-overzichten-vergelijking zijn hier bewaard.
Vindt iemand op basis van dit overzicht binnen een maand één betaalde opdracht of klant die hij anders niet had gehad? Eén concreet geval telt zwaarder dan duizend datapunten.
Zolang mensen verlangens hebben die niet vervuld worden, is er werk. Wat ontbreekt is niet de vraag maar het zicht erop — mensen weten vaak niet welke meerwaarde ze voor een ander kunnen zijn, en waar iemand voor zou betalen.
Geen beleidsdashboard maar een instrument voor wie iets wil beginnen: onvervulde behoeften zichtbaar op een schaal waar één persoon mee aan de slag kan. Niet 'bestaanszekerheid staat onder druk', maar 'hier wil iemand vanavond gewoon met iemand praten en er is geen plek voor'.
De vorige versie is op 1 september 2026 geschrapt met de kritiek: transparantie is de bottleneck niet, aandacht en antwoord zijn dat. Die kritiek geldt onverkort voor deze versie. Een overzicht van wat mensen missen maakt niemand ondernemer.
Een behoefte die iedereen kan zien is geen kans meer. Publiek maken van een gat vult het gat, of trekt er tien mensen tegelijk op af.
De data bestaat niet in bruikbare vorm. SCP, GGD, CBS en enquêtes meten landelijk en achteraf. Wat iemand in deze wijk vanavond mist, staat in geen enkele dataset.
Wat mensen zeggen te missen en waar ze voor willen betalen zijn twee verschillende dingen. Zonder betalingsbereidheid is elke behoefte gratis, en dus geen werk.
De aanleiding wankelt. Dit idee kwam op vanuit de aanname dat hergebruik en automatisering banen wegnemen. Voor de circulaire economie klopt dat niet: TNO en SER schatten ongeveer 35.000 banen weg en 90.000 erbij, netto zo'n 55.000 meer. Als het probleem er niet is in die vorm, moet dit project een andere aanleiding hebben dan de opgegeven.
Vindt iemand op basis van dit overzicht binnen een maand één betaalde opdracht of klant die hij anders niet had gehad? Eén concreet geval telt zwaarder dan duizend datapunten.
netto ongeveer +55.000 banen; de aanname dat banen wegvallen klopt hier niet
De werking — clip volgt: van een onvervulde behoefte naar een betaalde opdracht.